इस्टरबारे तपाईंले जान्नुपर्ने ८ ओटा कुराहरू

१. प्रभु येशू ख्रीष्ट मृतकहरूबाट बौरी उठ्नुभएको सम्झनामा मनाइने उत्सव नै इस्टर हो । इस्टरलाई पास्क वा पुनरुत्थानको आइतबार पनि भनिन्छ । यो एउटा वार्षिक पर्व हो । 

२. नयाँ करारअनुसार येशू ख्रीष्टको पुनरुत्थान ख्रीष्टियान विश्वासको जग हो । प्रेरित पावल लेख्छन्, “यदि ख्रीष्ट मृतकबाट पुनर्जीवित पारिनुभएको होइन भनेता हाम्रो प्रचार व्यर्थ हुन्छ, र तिमीहरूको विश्वास पनि व्यर्थ हुन्छ” (१ कोरिन्थी १५:१४) । येशू ख्रीष्ट परमेश्वरका पुत्र हुनुहुन्छ भन्ने शिखर प्रमाण हो, उहाँको पुनरुत्थान ।  

३. गुड फ्राइडे अर्थात् पवित्र शुक्रबारपछि आउने आइतबारमा इस्टरको उत्सव मनाइन्छ । इस्टरको मिति सालिन्दा उही मितिमा नपर्ने भएकोले यसलाई “अस्थिर पर्व” पनि भनिन्छ । ख्रीष्टाब्द २०१५ मा हामीले अप्रिल ५ मा इस्टरको उत्सव मनाएका थियौँ भने यो साल हामी मार्च २७ मा मनाउँदै छौँ र आगामी वर्ष इस्टर अप्रिल १६ मा परेको छ ।

४. ख्रीष्टियानहरूको पवित्रशास्त्र बाइबलका दुई ओटा भागमध्ये पछिल्लो भागलाई नयाँ करार भनिन्छ । नयाँ करारका अगिल्ला चार ओटा पुस्तकहरू (क्रमश: मत्ती, मर्कूस, लूका र यूहन्ना) येशू ख्रीष्टको बारेमा लेखिएका उहाँका जीवनी हुन् । मत्ती २८; मर्कूस १६; लूका २४; यूहन्ना २०–२१ र १ कोरिन्थी १५ अध्यायमा येशूको पुनरुत्थानसाथै पुनरुत्थानपश्चात् उहाँका प्रकटीकरणहरूबारे पढ्न पाइन्छ ।

५. येशू हप्ताको पहिलो दिन अर्थात् आइतबार बौरी उठ्नुभएको थियो भनी चार ओटै सुसमाचारले प्रस्ट पारेका छन् (मत्ती २८:१; मर्कूस १६:२,९; लूका २४:१ र यूहन्ना २०:१,१९) ।

६. येशूको पुनरुत्थान सारा मानव इतिहासमा अत्यधिक महत्त्वपूर्ण घटना हो जसमा उहाँले मृत्युमाथि विजय हासिल गर्नुभएको थियो । ख्रीष्टियानहरूको बाहुल्यता रहेका मुलुकहरूमा इस्टरको दिनमा सार्वजनिक बिदा दिइन्छ ।

७. येशू बौरी उठ्नुहुँदा एक हजार वर्ष पहिले दाऊदले भनेको भविष्यवाणी (भजनसंग्रह १६:१०) मात्र पुरा भएन तर उहाँ आफैले पटक–पटक भन्नुभएका भविष्यवाणीहरू (जस्तै: मत्ती १२:३८–४०; १६:२१) पनि पुरा भए ।

८. कवि गिल्बर्ट वेस्ट, पत्रकार फ्रयाङ्क मोरिसन, वकिल सिमोन ग्रिनलिफजस्ता परिचित मानिसहरूले बाइबलमा अभिलिखित येशूको पुनरुत्थानको घटनालाई काल्पनिक कथाको रूपमा प्रमाणित गर्न तम्सेका थिए । तिनीहरू असफल मात्र भएनन् तर तिनीहरूले येशूलाई प्रभुको रूपमा स्वीकार गरी उहाँको पुनरुत्थान एउटा ऐतिहासिक घटना हो भन्ने पक्षमा पनि लेखे ।       

Leave Your Comments Here.

हामीले येशूको देह खानुपर्छ र रगत पिउनुपर्छ भन्ने भनाइको अर्थ के हो (यूहन्ना ६:५३–५४) ?

येशूले भिडलाई भन्नुभयो, “साँच्चै, म तिमीहरूलाई भन्दछु, तिमीहरूले मानिसको पुत्रको देह खाएनौ, र उसको रगत पिएनौ भने, तिमीहरूमा जीवन हुँदैन । मेरो देह खाने र मेरो रगत पिउनेसित अनन्त जीवन छ” (यूहन्ना ६:५३–५४) ? के अनन्त जीवनको लागि हामीले येशूको देह खानुपर्छ र रगत पिउनुपर्छ ? येशूको भनाइको अर्थ के हो ?

सर्वप्रथम हामीले बुझेको हुनुपर्छ कि यहाँ येशू आलङ्कारिक भाषामा बोल्दै हुनुहुन्छ जसमा शब्दलाई हुबहु जस्ताको तस्तै बुझ्नु हुँदैन । यो साहित्यको एउटा शैली हो । यस्तो भाषामा अर्थ अर्कै हुन्छ । येशूले यहाँ मात्र होइन अन्य ठाउँहरूमा पनि यस्तो शैलीलाई प्रयोग गर्नुभएको छ । उदाहरणको लागि, येशूले भन्नुभयो, “साँचो दाखको बोट म हुँ” (यूहन्ना १५:१) । यसको अर्थ येशूका पाखुरा र तिघ्राबाट हाँगासाथै पात पलाएको थियो भन्ने हुँदैन । उहाँको भनाइको अर्थ यही हो कि उहाँ हाम्रो आत्मिक जीवनको वास्तविक स्रोत हुनुहुन्छ । बाइबलले येशूलाई मण्डलीको कुने–ढुङ्गेको रूपमा चित्रण गर्छ (एफिसी २:२०) । यसको अर्थ उहाँ वास्तवमै भौतिक पत्थर हुनुहुन्छ भन्ने होइन । यसको अर्थ हुन्छ कि उहाँ मण्डलीको मुख्य जग हुनुहुन्छ ।

हामीले यो पनि बुझेको हुनुपर्छ कि येशूले यहाँ प्रभु–भोजको उल्लेख गरिरहनुभएको छैन । यसको लागि विभिन्न कारणहरू पेस गर्न सकिन्छ:  (१) यूहन्ना ६ अध्यायमा प्रभु–भोजको स्थापना भइसकेको छैन । उहाँलाई धोका दिइएको रातमा येशूले यसको स्थापना गर्नुभयो (२) येशूका स्रोताहरू अविश्वासीहरू छन्, विश्वासीहरू होइनन् । (३) यहाँ देह खाने र रगत पिउने कुरो अनन्त जीवनको लागि हो जब कि प्रभु–भोज अनन्त जीवन पाएकाहरूले खान्छन् ।

येशूले आलङ्कारिक भाषामा बोल्दै हुनुहुन्छ र यहाँ उहाँले प्रभु–भोजको विषयमा बताइरहनुभएको छैन भने येशूको भनाइको अर्थ के हो त ? अनन्त जीवनको लागि हामीले येशूको देह खानुपर्छ र उहाँको रगत पिउनुपर्छ भन्ने येशूको भनाइको अर्थ हामीले उहाँमाथि विश्वास गर्नुपर्छ भन्ने हो । उहाँको प्रायश्चित्तमा मात्र अनन्त जीवन सम्भव छ । अनन्त जीवनको लागि उहाँमाथि विश्वास गरिएको हुनुपर्छ ।   

Leave Your Comments Here.

हालसम्म मैले ४० ओटाभन्दा बेसी पुस्तक–पुस्तिका अनुवाद गरिसकेछु

तपाईंको नाउँ ?

कमल अधिकारी ।

स्कुले जीवन कहाँ बिताउनुभयो ?

गोरखा जिल्लाको आरूघाट बजारस्थित श्री भीमोदय माध्यमिक विद्यालयमा ।

आजको अन्तर्वार्ता तपाईंको अनुवादको इतिहाससित सम्बन्धित छ नि ?

हजूर । म यसबारे सचेत छु ।

स्कुलमा तपाईंको अङ्ग्रेजीको अवस्था कस्तो थियो ?

अ अङ्ग्रेजीमा लद्दू विद्यार्थी थिएँ यद्यपि गणितमा ठाटै थिएँ । माध्यमिक तहमा कुल प्रसाद खनाल हाम्रा अङ्ग्रेजी शिक्षक हुनुहुन्थ्यो । मलाई अझै पनि याद छ कि उहाँले हामीलाई भर्ब (अर्थात् क्रियापद) का रूपहरू कण्ठस्थ पार्न लगाउनुहुन्थ्यो जुन मलाई ठाडो पहाड उक्लेझैँ हुन्थ्यो ।

तपाईं अङ्ग्रेजीमा कत्तिको कमजोर हुनुहुन्थ्यो ? 

म कक्षा १ र ८ मा गरी दुई पटक फेल भएँ । यसरी मैले जम्माजम्मी १२ वर्ष स्कुले जीवन बिताएको छु । तर यी १२ वर्षको अध्ययनमा आई वान्ट टु इट राइस भन्नेजस्ता सामान्य वाक्यलाई पनि मैले मौलिक रूपमा व्यक्त गर्न सक्दिनथेँ भन्दा अत्युक्ति नहोला । अब तपाईं आफै कल्पना गर्नुस् कि मेरो अङ्ग्रेजी कति कमजोर थियो भनेर । म कहिल्यै निजी स्कुलमा भर्ना भइनँ । मलाई याद छैन कि ती दिनमा हाम्रो बजारमा निजी स्कुल थियो या थिएन भन्ने सम्बन्धमा ।

उसो भए एसएलसीमा अङ्ग्रेजी कसरी उत्तीर्ण गर्नुभयो त ?

यसको पनि रमाइलै कथा छ । गोरखाको घ्याम्पेसालमा हाम्रो एसएलसीको सेन्टर परेको थियो । आरूघाटबाट लगभग तिन घण्टाको बाटो हिँडेपछि यहाँ पुग्न सकिन्छ । अङ्ग्रेजी विषयको दिनमा एक जना शिक्षक (मैले सुनेअनुसार उहाँ गोरखास्थित मसेलको हुनुहुन्थ्यो) ले कालो पाटीमा ब्याकरणका उत्तरहरू लेखिदिनुभयो । मलाई लाग्छ, हाम्रो समयमा (यो ५४/५५ सालतिरको कुरो हो) ३५ अङ्कको ब्याकरण सोधिन्थ्यो । एकातिर, ती उत्तरहरू धमाधम सारेँ भने अर्कोतिर ठिक मेरो पछाडि रमेश श्रेष्ठ नाउँ गरेका मेरा एक जना सङ्गी विद्यार्थी थिए र तिनको उत्तरपुस्तिकाबाट पनि मैले सार्न भ्याएँ । ती दिनमा डिस्टिङ्सनको चलन थिएन । ४२० वा सोभन्दा बढी अङ्क ल्याउने विद्यार्थी प्रथम श्रेणीमा गनिन्थ्यो । मैले जम्माजम्मी ४१९ ल्याएँ । तर अङ्ग्रेजी विषयमा मेरो जम्मा ३४ आएको थियो जुन बेला ३२ आए पास हुन्थ्यो । यसरी मुश्किलैले चिट चोरेर मैले अङ्ग्रेजी विषय कटाएको थिएँ ।

कसरी अङ्ग्रेजी सिक्ने प्रेरणा पाउनुभयो त ?

काठमाडौँस्थित एउटा बाइबल स्कुलमा भर्ना भएपछि वास्तवमै अङ्ग्रेजी सिक्ने प्रेरणा पाएँ । दुई वर्षे कोर्स सकेपछि म भारत गएँ, थप बाइबल अध्ययन गर्नको लागि । वास्तवमा भारतमा त्यही ४ वर्षको अध्ययन अवधि (ख्रीष्टाब्द २००१–२००५) मा मेरो जीवनमा अङ्ग्रेजी अध्ययनमा क्रान्ति आएको थियो ।

कसरी सिक्नुभयो त अङ्ग्रेजी ?

भारतको बाइबल कलेजमा जाने पनि नजाने पनि अङ्ग्रेजी भाषामा नै बोल्नुपथ्र्यो र त्यही भाषामा नै लेख्नुपथ्र्यो । अगिल्ला महिनाहरूमा आफूलाई अङ्ग्रेजी नआउने भएकोले म कलेजका साथीहरूसँग उति हिँड्दिनथेँ । तर म हरेक दिन झण्डै २ घण्टा अङ्ग्रेजी सिक्नको लागि व्यक्तिगत अध्ययनमा बिताउँथेँ । चुडामणी गौतमद्वारा लिखित English Grammar, Composition and Pronunciation लाई मैले एक जना नेपाली मित्रबाट हात पारेको थिएँ जुन किताब अझसम्म मसँगै छ । यो किताबलाई यति अध्ययन गरियो कि अभ्यासका निम्ति प्रयोग गरिएका ती पेपरहरू जम्मा गरिएका भए १० ओटा डोका भरिन्थे होलान् । अभ्यासको निम्ति म एउटा कागतलाई प्रयोग गर्थें अनि त्यसलाई कच्याककुचुक पारी फालिदिन्थेँ जुन मेरो आदत नै भइसकेको थियो ।

अनुवादको थालनीचाहिँ कसरी सुरु भयो नि ?

म बीटीएचको लागि तेस्रो वर्षको विद्यार्थी थिएँ । हामीलाई व्यवस्थित ईश्वरशास्त्र पढाउनको लागि पावल इन्सद्वारा लिखित The Moody Handbook of Theology लाई पाठयपुस्तकको रूपमा प्रयोग गरिन्थ्यो । एकातिर यो निकै आधारभूत थियो भने अर्कोतिर यसको भाषा निकै सरल थियो । यस किताबको पाँच ओटा मुख्य विभाजनमध्ये दोस्रो विभाजनमा व्यवस्थित ईश्वरशास्त्र थियो जसलाई अनुवाद गर्न कस्सिएँ म ।

पारिश्रमिक लिएरचाहिँ कहिलेदेखि अनुवाद थाल्नुभयो ?

भारतको बाइबल कलेजमा चार वर्ष बिताएर ख्रीष्टाब्द २००५ मा म नेपाल फर्कें । मलाई सालचाहिँ याद भएन तर मैले पारिश्रमिक लिएर अनुवाद गरेको पहिलो शीर्षक थियो: ब्याप्टिज्म । यो सानो पुस्तिका थियो ।

हालसम्म कति ओटा पुस्तक अनुवाद गरिसक्नुभयो ?

आजको दिनसम्म जम्माजम्मी ४० ओटा भन्दा बेसी पुस्तक र पुस्तिका अनुवाद गरिसकेछु ।

अब पुग्यो कि अझै निरन्तरता दिनुहुन्छ ? 

अनुवाद गर्दा अङ्ग्रेजी र नेपाली भाषा दुवैको वृद्धि हुनुका अतिरिक्त अनुवाद गरिएको पुस्तकको विषयवस्तुबारे पनि ज्ञान हासिल हुन्छ । तसर्थ, मलाई अनुवाद मन पर्छ । मेरो स्वास्थ्यले साथ दिएसम्म र प्रभुको अनुग्रह भएसम्म म अनुवादलाई जीवनभर निरन्तरता दिन्छु जस्तो लाग्छ । मैले १२ वर्ष स्कुलमा बिताएँ र ६ वर्ष बाइबल इन्स्टिच्युटमा । तर ६ वर्षे अवधिले मेरो जीवनमा उदेकको उन्नति ल्याउन मदत पुर्‍याएको छ ।   

         

Leave Your Comments Here.